บทที่ 39 ก็ยังถือว่าได้เปรียบ

39. ก็ยังถือว่าได้เปรียบ

ศาลาริมน้ำบรรยากาศสงบร่มรื่น เสียงระฆังแขวนดังแว่วกังวานใส เสนาบดีกู้ทอดสายตามองร่างกำยำของคนผู้หนึ่งที่กำลังเดินดุ่มเข้ามา นิ้วมือเหี่ยวย่นลูบขอบถ้วยชาขณะที่สมองครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ในโถงประชุมขุนนางเมื่อวานที่ผ่านมา

"ท่านพ่อ"

"เจ้าหายไปไหนมาทั้งคืน"

ซิ่วเต๋อที่หายหัวไปตั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ