บทที่ 71 ก็แค่หน้าดำ

71. ก็แค่หน้าดำ

ท่ามกลางผืนพงไพรอันเงียบสงัด เสียงจิ้งหรีดดังระงมนอกกระท่อมร้าง จือเฉินฟื้นขึ้นมาหลังจากหลับใหลไปนานเกือบสองชั่วยาม มองไปที่มุมหนึ่งเห็นลู่จิวกำลังพยายามจุดไฟอยู่ใกล้ ๆ เตาฟืนที่เต็มไปด้วยหยากไย่ แต่ความพยายามของนางดูเหมือนว่ากำลังสูญเปล่า เพราะไม่ว่าจะทำอย่างไรลู่จิวก็ไม่สามารถจุด...