บทที่ 64 ไปงานเลี้ยง

เสียงนาฬิกาปลุกในยามเช้าดังขึ้น รอสซีขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำ ชายหนุ่มยืนอยู่หน้ากระจกมองบาดแผลที่เริ่มหายดีพลางถอนหายใจออกมา ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เกลียดตัวเองที่ต้องหยุดพักงานในตอนนี้ทั้งที่เมื่อก่อนรู้สึกชอบด้วยซ้ำกับการหยุดพักรักษาตัวเพื่อที่ตัวเองจะได้มีเวลาส...