บทที่ 76 น่าขยะแขยง II

“คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ ?”

“ไม่ ฉันไม่เป็นไรค่ะ” เวก้าขึ้นนั่งในท่าที่ถนัดก่อนที่จะยิ้มให้ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมอันโตนีโอถึงชอบผู้หญิงคนนี้ บางมุมดูไร้เดียงสา บางมุมกลับดูเป็นผู้หญิงที่มีแผนร้าย

“เราคงต้องร่วมชะตากรรมเดียวกัน”

“หมายถึงยังไงคะ ?” ยิ่งฟังก็ยิ่งไม่เข้าใจกับคำพูดที่แฝงนัยของเวก้าเท่าไหร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ