บทที่ 12 จุลติภาษณ์ 2

"....." สิ้นเสียงบ่นระบายของผมในห้องก็อยู่ในสภาวะเงียบงัน ผมเงียบ จุลก็เงียบ พอมันยิ่งเงียบความคิดของผมมันก็ยิ่งมีมากขึ้น เหมือนหัวสมองมันพยายามขุดหาเรื่องราวมาให้คิดเพื่อทะลายความเงียบนี้ทิ้งไปซะ แต่มันก็ดันไปขุดเอาความคิดที่ผมไม่ค่อยอยากจะนึกถึงขึ้นมาซะได้... 

'พ่อกับแม่รับเงินมันเหรอ พ่อกับแม่ทำง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ