บทที่ 18 จุลติพันธ์ 3

“นี่มัน...”

“รอยคราบอสุจิ” จุลโพลงขึ้นก่อนที่ผมจะพูดจบ ก่อนที่เขาจะเหลือบสายตาสบมองมาที่ผม ส่งสัญญาณผ่านทางแววตาว่าความคิดเห็นของเราตรงกันหรือไม่ "คิดเหมือนผมไหมครับคุณหมอ" 

"อืม" ผมพยักหน้าตอบจุล ก่อนที่จุลจะสอดส่ายสายตามองไปรอบห้องพักห้องนี้เหมือนกำลังหาอะไรสักอย่าง แล้วก็สลายเรือนร่างหายไปปล่อยทิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ