บทที่ 31 จุลติพิชาน

"ก่อนตายผมคงไม่ได้เป็นฆาตกรหรอกใช่ไหมครับ"

.

"....."

คำถามของจุลทำผมหยุดนิ่งไปชั่วขณะ รูหูอืออึงไร้ซึ่งการได้ยินเสียงใดๆ หัวสมองดับสูญทุกการรับรู้ มันพูดไม่ออกตอบไม่ถูกไปหมด จะอ้าปากให้กำลังใจแก้ต่างแต่ทว่าก็ทำได้ไม่เต็มที่ ในเมื่อทุกอย่างที่เป็นจุลมันช่างขมุกขมัวไม่ชัดเจนมาตั้งแต่ต้น

ไม่รู้ที่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ