บทที่ 44 ความฝันที่ถูกพับเก็บไว้

“คุณจิณณ์ไปแล้วเหรอ”

ชื่นจิตรชะเง้อคอมองออกไปหน้าบ้าน เมื่อเห็นว่ารถยนต์คันหรูที่จอดอยู่เมื่อครู่หายไปแล้ว เธอจึงหันกลับมามองลูกสาวที่เดินหน้ามุ่ยเข้ามาในบ้านด้วยความสงสัย

“แล้วเป็นอะไรล่ะเนี่ย”

“ไม่มีอะไรหรอกแม่”

สายซอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหงุดหงิดใจ ใบหน้าบูดบึ้งจนคนเป็นแม่อดมองอย่างขำ ๆ ไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ