บทที่ 2 ตอนที่ 2 คำสั่งของมารดา!

ห้องหนังสือประจำคฤหาสน์ตระกูล คราวน์

พรึบพรับๆ! พรึบพรับๆ!

“รวบรวมมาทั้งหมดแล้วค่ะคุณหญิงเอด้า”หนึ่งในสาวใช้ประจำตระกูลเอ่ยขึ้น หลังจากรวบรวมอัลบั้มรูปบุตรชายเพียงคนเดียวของท่านมาจนครบตามคำสั่ง

“ขอบใจมากจ๊ะ” รอยยิ้มหวานของคุณหญิงแห่งตระกูลมาเฟียใหญ่ ปรากฏขึ้นทันทีที่เห็นอัลบั้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวของเธอ วางเรียงรายเป็นตับอยู่บนโต๊ะกระจกใสกลางห้องอ่านหนังสือประจำคฤหาสน์ ก่อนแม่บ้านที่อยู่ข้างกายมานมนาน จะรีบยื่นกล่องบรรจุแว่นสายตาประจำตัวส่งให้คุณหญิงเอด้าราวกับรู้ใจ เธอส่งยิ้มให้แม่บ้านคนสนิทก่อนจะรับมาสวมบนใบหน้า แล้วเอื้อมมือไปหยิบเอาอัลบั้มรูปอเล็กซิส ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาบนโลกใบนี้มาเปิดดูอย่างมีความสุข

“จิ้มลิ้มมากเลยนะคะคุณแอรอน~~ ด้าไม่คิดว่าอเล็กซิสของเราในตอนนี้จะเป็นเด็กชายจ้ำม่ำในรูปค่ะ อิๆ~”เสียงปลื้มปริ่มของมารดาเด็กชายจ้ำม่ำภายในรูปเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พลางสะกิดแขนล่ำของสามีที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ ให้หันมาสนใจรูปเด็กชายจ้ำม่ำที่กำลังยืนกอดขวดนมแนบอกแน่น พลางขมวดคิ้วเป็นปมยุ่ง ราวกับไม่สบอารมณ์ที่ถูกมารดาอย่างเธอแอบถ่ายรูป

“อิๆ~”

แค่ย้อนกลับไปนึกถึงช่วงนั้นก็สามารถเรียกรอยยิ้มพิมพ์ใจ ให้มาประดับประดาอยู่บนใบหน้าของคุณหญิงเอด้าแล้ว! แต่ความสุขนั้นมักจะอยู่กับเธอเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น!!! เพราะไอ้เจ้าเด็กชายจ้ำม่ำหน้าหยิกแก้มในอัลบั้มรูป!..ปัจจุบันทำเธอทุกข์จนแทบจะตรอมใจตาย!วันละสามเวลาหลังอาหาร!!!

“ครับๆ ลูกชายของเราคือเจ้าเด็กอ้วนในอดีตครับ~ ว่าแต่…ทำไมคุณถึงให้เด็กๆนำอัลบั้มรูปของอเล็กซิสออกมาละครับ?”แอรอนส่งยิ้มให้กับคู่ชีวิต พลางเลื่อนสายมองรูปบุตรชายเพียงคนเดียว ที่มีนิสัยดื้อรั้นและมักจะมีวีรกรรมเยอะแยะไม่เว้นแต่ละวัน จนกระทั่งได้ถูกส่งตัวไปอยู่ในโรงเรียนประจำ ที่กลุ่มมาเฟียห้าพันธมิตรช่วยกันสร้างขึ้นมา เพื่อทำให้บุตรชายในสายเลือดของตัวเอง พร้อมสำหรับการขึ้นครองบัลลังก์ประจำตระกูล!… และนั้นก็คือจุดเปลี่ยนของบุตรชายเพียงคนเดียวของพวกเขา !

“จิ๊!..คุณนี่ไม่เข้าใจหัวอกของด้าเลยนะคะคุณแอรอน! ถึงไม่รู้ว่าตอนนี้! เวลานี้! นาทีนี้!..ด้าอยากหลาน! และด้าต้องได้เห็นก่อนตายด้วยค่ะ!!” คุณหญิงเอด้าส่งเสียงฮึมฮำในลำคออย่างหงุดหงิด ที่สามีของเธอไม่เคยเข้าใจหัวอกของความปรารถนาอันสูงสุด ของภรรยาอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ! และไม่พอ!..ยังคอยออกโรงปกป้องอเล็กซิสอีกด้วย!

หมับบ!! แอรอนที่เห็นท่าทีของภรรยาเริ่มโมโหในระดับหนึ่ง ก็ไม่รอช้ารีบขยับตัวเข้าไปใกล้พร้อมกับโอบไหล่บางของเอด้าเอาไว้ทันที

“โธ่~ ที่รัก อย่าพูดเรื่องไม่เป็นมงคลสิครับ~ มันไม่ดีๆๆ” ไม่ลืมสวมบทสามีแสนอบอุ่น คอยปลอบประโลมภรรยาผู้เป็นที่รัก ที่มักจะบ่นเรื่องอเล็กซิสแทบทุกวันทุกเวลา นั้นก็เพราะว่าบุตรชายดื้อเงียบคนนี้!..ไม่คิดจะทำในสิ่งที่ภรรยาต้องการ แม้อายุอานามของอเล็กซิส!..จะใกล้เลขสี่เข้าไปทุกทีแล้วก็ตาม

“เฮ้อออ!!!…งั้นก็ช่วยทำให้เจ้าอเล็กซิสรีบๆเลือกเมียสักทีสิคะคุณ!! เจ้าลูกชายของเราแก่มากแล้วนะคะ! จนตอนนี้ยังไม่มีครอบครัวเลย! ใจคอไม่คิดจะตามรอยเพื่อนๆของตัวเองเลยรึยังไงกัน!!”

คุณหญิงเอด้าพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันขวับไปขอความช่วยเหลือจากสามี ให้ช่วยทำให้อเล็กซิสยอมเปลี่ยนความคิดใหม่ แล้วเริ่มสร้างครอบครัวของตัวเองสักที! เพราะตอนนี้เธอก็ไม้ใกล้ฝั่งเต็มแก่แล้ว! ไม่รู้จะตายวันหรือตายพรุ่ง! ‘เธอละอยากจะร้องไห้เป็นสายเลือด!..ทำไมเจ้าลูกชายตัวดีของเธอถึงไม่เข้าใจหัวอกของเธอเลยยย~~’

ฟุบๆๆ~

“ไม่เอาน่าที่รัก~ “แอรอนลูบแขนของภรรยารัวๆ เพราะไม่ต้องการให้เอด้า ต้องทุกข์ระทมหัวใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ กับเรื่องที่เธอไม่สามารถควบคุมได้! โดยเฉพาะเรื่องอเล็กซิส!..ที่ฟังเสียงบ่นของมารดาราวกับคลื่นลมกระทบหู ที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านออกไป..

ก๊อกก!!! ก๊อกกก!!! ก๊อกกก!!! และในจังหวะเดียวกันนั้น บานประตูห้องหนังสือก็ถูกเคาะจากอีกในฝั่งเบาๆ ดึงสติสตังของสองสามีภรรยาให้หันขวับไปมองยังบานประตูทันที

“โอ๊ะ!..สงสัยลูกชายบังเกิดเกล้าของเราจะมาแล้วนะครับ”แอรอนทำทีอุทานขึ้น ราวกับไม่รู้เรื่องที่ภรรยาแอบใช้แผนเจ้าเล่ห์ ซื้อตัวคนสนิทของบุตรชายชั่วคราว เพื่อทำให้อเล็กซิสกลับมาที่คฤหาสน์ในวันนี้

“เหอะ! ก็จำเป็นแหละค่ะ! เพราะเอด้าส่งศาลบังคับให้อเล็กซิสกลับมาเองค่ะ!!” เอด้าเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจในแผนการร้ายสุดแยบยลของตัวเอง

“แฮะๆๆ~ สมเป็นคุณจริงๆ” ซึ่งแอรอนที่ได้ฟังคำตอบ ก็ทำได้แค่เพียงแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะถึงเขาจะไม่เห็นด้วยกับแผนการมัดมือซกของภรรยา แต่เพราะอำนาจที่เขามีมันไม่สามารถสกัดดาวรุ่งภรรยาสุดที่รักได้! เพราะไม่งั้น!..เขาได้ถูกถีบหัวส่งออกไปนอนนอกห้องเป็นแน่!!

ขวับบ!!

“=_=ว่าอะไรนะคะ!!” เสียงบ่นพึมพำเบาๆของแอรอน ไม่สามารถเล็ดลอดผ่านหูและสายตาของเอด้าไปได้ ปลายเล็บสีแดงก่ำที่พึ่งจะทำมา จิกลงบนต้นแขนล่ำของแอรอนจนเกิดเป็นรอยบุ๋ม พร้อมกัดฟันถามสามีออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

พรึบพรับๆๆ แอรอนที่สัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุ ที่กระจายตัวอยู่รอบๆห้องนั้นรีบส่ายศีรษะรัวๆทันที

“แล้วไปค่ะ! อ่อ!..แล้วอย่าคิดให้ท้ายอเล็กซิสเด็ดขาดนะคะคุณแอรอน!!” เอด้าโน้มใบหน้าลงกระซิบเตือนข้างหูของสามี หรืออดีตมาเฟียที่หน้าเกรงขามด้วยน้ำเสียงจริงจัง และเมื่อตกลงกับสามีของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก็รีบจัดระเบียบเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองและสามี!..เพื่อพร้อมต้อนรับบุตรชายเพียงคนเดียว ที่กำลังเปิดประตูเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่..ยิ้มแย้ม!!!! (ซะทีไหนละ!!)

“-_-สวัสดีครับคุณพ่อ สวัสดีครับคุณแม่” เสียงทุ้มราบเรียบไม่ยินดียินร้ายอะไรกับชีวิตดังขึ้น สะกิดต่อมโมโหของเอด้าให้สั่นพั่บๆ แต่เธอก็ต้องพยายามเก็บอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองเอาไว้ เพราะไม่ต้องการทำให้แผนการเจอกันในรอบเกือบสามเดือน!..ต้องศูนย์เปล่า!

“โธ่~ ลูกรักของแม่~~~~” คุณหญิงเอด้ากระแอมในลำคอเบาๆหลังสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ก่อนจะขวับไปส่งยิ้มหวานทักทายบุตรชายรูปหล่อของตัวเอง ที่กำลังล้วงเดินกระเป๋ากางเกงแสลกสีดำสนิท ตรงเข้ามาหาเธอกับสามีที่นั่งไขว่ห้างจีบชากุหลาบ อยู่บนโชฟากลางห้องอ่านหนังสือ

ขวับบบ!!!!

“0.,!”แอรอนแทบจะพ่นชากุหลาบออกจากปาก เมื่อภรรยาสุดที่รักเปลี่ยนอารมณ์ตัวเองได้รวดเร็วราวกับกิ้งก่าเปลี่ยนสี!! เจ้าตัวฉีกยิ้มกว้างแทบจะถึงใบหู ราวกับดีอกดีใจที่บุตรชายเพียงคนกลับมาเหลียวแล ‘ช่างเป็นบทละครที่น่ากลัวเหลือเสียเกิน!’ แอรอนฝืนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาเสมือนยืนอยู่บนหน้าผา!..ข้างหน้าก็คือเมียรัก! ข้างหลังก็คือสายเลือดเพียงคนเดียวของเขาเอง!

“เกือบสามเดือนเชียวนะจ๊ะที่เราไม่ได้พบหน้ากันเลย แม่คิดถึงลูกมากกกก..” เอด้ายิ้มหวานปานน้ำผึ้งอาบยาพิษ พร้อมกับพร่ำพรรณนาโวหารในความคิดถึงของเธอที่มีให้บุตรชายเพียงคนเดียว โดยไม่ลืมที่จะบีบน้ำตาเรียกคะแนนความน่าสงสาร

กึกก

“…”เมื่อเหลือบตามองอเล็กซิสยังคงตีหน้าเงียบขรึม เธอจึงเพิ่มความน่าสงสารเข้าไปในน้ำเสียง

“มากจนทำให้แม่แทบร้องไห้เป็นสายละ…!”

“-_-เข้าเรื่องเถอะครับ”แต่ยังไม่ทันที่คุณหญิงเอด้าจะพูดบทละครที่โน้ตลงบนฝ่ามือจบ! พลันเสียงทุ้มราบเรียบที่บ่งบอกถึงความเบื่อหน่ายของอเล็กซิสก็ดังขึ้น! กระชากเส้นความอดทนของคุณหญิงเอด้าจนขาดสะบั้น!..ลงภายในพริบตาเดียว!!

พรึบบบ!!! คุณหญิงเอด้ากัดฟันแน่น! ก่อนจะตวัดสายตาเย็นเยียบราวกับนางพญาปาดมองอเล็กซิส ที่ยังคงนั่งไขว่ห้างรับแก้วชาจากแม่บ้านมาจีบไปพลางๆ ราวกับไม่ได้สนใจในความโมโหของเธอเลยสักนิด! เอด้ากระชากแขนออกจากการกอบกุมของผู้เป็นสามี ก่อนจะตัดสินใจพูดเข้าเรื่องตามที่อเล็กซิสต้องการทันที!!

“แต่งงานซะ!!”

“=_=“

“แต่งงานและมีหลานให้ฉันซะอเล็กซิส!!!”