บทที่ 6 ตอนที่ 6 ใหญ่คับฟ้า!
“ยังครับพี่สาว~เหลือหนึ่งถุงสุดท้ายครับ ผมเดินขายมาทั้งวันแล้วแต่ก็ยังขายไม่ได้เลยครับ~ แล้วถ้าผมรีบกลับบ้านไปทั้งอย่างนี้ ไม่พ้นคงถูกพ่อกับแม่ดุแน่ๆเลยครับพี่สาว~ เฮ้อออ~~”
เสียงเด็กชายขายนมทอดถอนหายใจออกมาอย่างสิ้นหวัง ไม่ลืมชูนมหนึ่งถุงที่เหลืออยู่ในมือให้เมเปิ้ลดูประกอบไปด้วย ดวงตาที่เศร้าหมองเอ่อล้นเต็มไปด้วยม่านน้ำตา เป็นสิ่งยืนยันถึงความท้อแท้และสิ้นหวัง ของเด็กชายตัวน้อยได้เป็นอย่างดี นั้นจึงทำให้เมเปิ้ลต้องตัดสินใจ!..แบ่งเงินจากการขายบุหรี่ก่อนหน้านี้ ยื่นไปตรงหน้าของเด็กขายนมทันที
พรึบบ!!!!
“อืม..งั้นพี่อุดหนุนนมถุงสุดท้ายนั้นก็แล้วกันจ๊ะ!.. หนึ่งร้อยบาทใช่ไหมเรา?”ทันทีที่เด็กชายขายนมได้ยินคำพูดของเธอ เจ้าตัวก็แหงนใบหน้าขึ้นมองเธอด้วยสายตา ที่แสดงออกถึงความปลาบปลื้มและดีใจสุดขีด! เจ้าตัวยิ้มกว้างโชว์ฟันหลอพร้อมทั้งพยักหน้ารัวๆ ก่อนจะกุลีกุจอยื่นถุงนมมาแลกกับเงินในมือของเมเปิ้ลอย่างรวดเร็ว!
“^.^ขอบคุณมากๆเลยครับพี่สาว~~” สองมือเล็กมอมแมมยกขึ้นไหว้แนบอกพร้อมกล่าวขอบคุณเธอจากหัวใจ เมเปิ้ลที่รับรู้ถึงความดีอกดีใจของเด็กชายขายนม..ก็พลอยมีความสุขไปด้วย
“รีบกลับบ้านไปอาบน้ำนอนได้แล้ว” เธอเอื้อมมือออกไปลูบศีรษะทุยเล็กที่เย็นเยียบเบาๆ ก่อนจะบอกให้เด็กชายขายนมรีบกลับไปบ้านไปนอนได้แล้ว เพราะเด็กตัวแค่นี้ควรจะได้รับการพักผ่อนที่เพียงพอ ไม่ควรจะมาเดินเตร็ดเตร่ขายนมทั้งวันทั้งคืนอยู่แบบนี้ ‘แต่ก็อย่างว่าแหละนะ..ต้นทุนชีวิตของคนเรามันไม่ได้เท่ากัน มีรวยก็ต้องมีจน มันคือสัจธรรมของโลกใบนี้..ที่เธอต้องทำความเข้าใจ และมีชีวิตรอดอยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ให้ได้’
“ครับผม!!”เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอย่างแข็งขัน พลางพยักหน้ารับรัวๆ ก่อนจะเก็บธนบัตรสีแดงเข้ากระเป๋าคาดเอวใบเล็กของตัวเองอย่างชำนิชำนาญ จากนั้นจึงหมุนตัวเดินจากไป..โดยไม่ลืมที่จะโบกไม้โบกมือลาพี่สาวคนสวย
ครืดดดดดด~~~~
“เฮ้! แม่ค้า!! เอาบุหรี่สามกล่อง!..จะขายไหม?” และในขณะที่เธอมัวแต่มองแผ่นหลังเล็ก ของเด็กชายขายนมด้วยความเป็นห่วงอยู่นั้น รถสปอร์ตคันหรูสีแดงเพลิงที่พึ่งขับออกมาจากผับ ก็เคลื่อนตัวเข้าจอดเทียบฟุตบาททางเดินเท้า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เธอยืนอยู่นัก ก่อนเจ้าของรถหน้าหล่อจะกดกระจกเลื่อนลงจนสุด พร้อมทั้งตะโกนเรียกเธอเสียงดังสนั่น คิ้วเข้มที่กำลังขมวดเป็นปมยุ่ง!..บ่งบอกถึงความไม่สบอารมณ์! ที่เธอมัวแต่ยืนบื้อไม่ยอมมาขายของให้!
ขวับบบ!!!
“0.0อุ้ย!…ขายจ๊ะๆ!..คืนนี้ซื้อสินค้าสามกล่องขึ้นไป แม่ค้าแถมนมให้หนึ่งกล่องด้วยนะจ๊ะพี่ชาย!”เมเปิ้ลอุทานขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะหันขวับไปยังทิศทางของเสียงดังกล่าว จึงได้รู้ว่าเป็นลูกค้าเศรษฐี ที่ต้องการซื้อสินค้าจากเธอนั้นเอง! ไม่รอช้าวิญญาณแม่ค้าเข้าสิงร่าง! เมเปิ้ลรีบคว้าตะกร้าสินค้าพร้อมทั้งถุงนมเปรี้ยว กุลีกุจอเดินเข้าไปใกล้รถหรู พร้อมทั้งกล่าวโปรโมชั่นที่พึ่งคิดได้สดๆร้อนๆ! หวังกระตุ้นยอดขายของตัวเองให้กับลูกค้าหน้าหล่อฟังทันที
“เปลี่ยนนมเป็นถุงยางแทนได้ไหมละ” ทันทีที่ได้ฟังการตลาดของแม่ค้าหัวดี หนุ่มหล่อดีกรีลูกชายเจ้าของปั้มน้ำมันถึงกับกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะวางแขนลงบนขอบประตูรถ โชว์นาฬิกาข้อมือเรือนหรูแบรนด์ดัง พร้อมกับเจรจาต่อรองแม่ค้ากลับไปบ้าง
“โธ่พี่ชาย~~ อย่างนั้นคงไม่ได้จริงๆจ๊ะ! เพราะแม่ค้าก็ไม่เหลือกำไลอะไรแล้วจ๊ะ อีกอย่างเงินนิดๆหน่อยๆ..คงไม่สามารถทำให้พี่ชายสุดหล่อขนหน้าแข้งร่วงได้หรอกค่ะ ถือว่าช่วยแม่ค้าตาดำๆคนนี้เถอะนะคะ” เมเปิ้ลดึงสายตาของตัวเอง ออกจากนาฬิกาฝังเพชรที่อีกฝ่ายต้องการจะอวด! ก่อนจะตีหน้าเศร้า!..ปฏิเสธการต่อรองแลกเปลี่ยนของแถม พร้อมทั้งสอดแทรกคำพูดเจ็บๆคันๆให้อีกฝ่ายได้สะกิดใจ
“หึๆ..ปากดีจริงๆ งั้นเอาถุงยางมาด้วย ไซส์ห้าหกสองกล่อง”และทันทีที่ลูกค้ากระเป๋าหนัก ยอมยกธงขาวยอมแพ้พร้อมทั้งสั่งสินค้าเพิ่ม เมเปิ้ลก็ลอบยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะรีบหากล่องถุงยางอนามัยไซส์ห้าสิบหกจำนวนสองกล่อง ส่งให้กับลูกค้ากระเป๋าหนักทันที และจังหวะนั้นเองที่เธอสังเกตเห็นหญิงสาวตัวเล็ก นั่งอยู่บนเบาะข้างๆลูกค้าของเธอด้วย แอบรู้สึกเขินแทนเธอไม่น้อย..ที่คืนนี้ต้องเจอศึกใหญ่!..ไซส์บิ๊กเบิ้ม!!!
“^.^ขอบคุณที่อุดหนุนคร้าาา~~” เสียงหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้ากล่าวขอบคุณลูกค้าใจดี ที่ให้เงินเธอมาโดยไม่รับเงินทอนกลับไป..เหตุผลเพราะจะไม่ชอบเก็บเศษเงินไว้กับตัว! แม้จะแอบรู้สึกหมั่นไส้กับเหตุผลนั้นไม่น้อย แต่เธอก็ชื่นชอบและเต็มใจที่จะรับเศษเงินพวกนี้ไว้ และปรารถนาขอให้เจอลูกค้าประเภทนี้ทุกๆคืน…!
บรืนนนนนนน~~~ บรืนนนนนนน~~~
พรึบบ!!!!
“0.o!!ว้ายยย!! คะ..คนรวยนิสัยเสีย!!”รอยยิ้มแห่งความสุข!พลันเลือนหายไปจากดวงหน้าหวานแทบจะทันที! เมื่อมีรถสปอร์ตคันหรูสีดำทมิฬ ขับผ่านหน้าเธอไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด!!
ทำราวกับไม่เห็นเธอยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้!..และพลอยได้รับผลกรรมจากน้ำขังบนถนน!..สาดเข้ามาเต็มๆใบหน้า!! ทำเอาเมเปิ้ลถึงกับโมโหควันออกหู ปาดหยดน้ำออกจากใบหน้าอย่างลวกๆ! พร้อมกับสวดส่งไล่หลังรถหรูคันดังกล่าว ที่กำลังเร่งเครื่องขับผ่านประตูผับเข้าไป! โดยที่ไม่คิดจะหยุด!..ให้การ์ดรักษาความปลอดภัยตรวจค้นเสมือนคันอื่นๆ! บ่งบอกว่าเจ้าของรถคันนั้น..ก็คงจะใหญ่คับฟ้าน่าดู!!
หมับบบ!! พรึบบบ!!
คราวนี้ต้นแขนของเธอกลับถูกคว้าเอาไว้โดยฝีมือพี่การ์ด ที่ประจำอยู่บริเวณจุดตรวจค้นหน้าประตูผับ ทำให้เมเปิ้ลต้องดึงสายตาออกจากรถหรูคันดังกล่าว มายังพี่การ์ดที่กำลังตีหน้ายักษ์แผ่รังสีทะมึนใส่…ราวกับเธอไปทำอะไรที่ผิดมหันต์มา! สายตาเอาเรื่องนั้นทำเมเปิ้ลเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง
“ถ้าไม่อยากเสียแหล่งทำเงินไป..ก็อย่าพูดพล่อยๆออกมาเด็ดขาด..!” ก่อนพี่การ์ดร่างยักษ์ตรงหน้าจะเอ่ยเตือนเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง! ที่เธอเผลอไปสาปส่งเจ้าของรถหรูคันดังกล่าว ซึ่งเธอที่ไม่ได้โง่เง่าเต่าตุ่นจนเกินไป!..ก็พอจะแปลสิ่งที่พี่การ์ดเตือนออก!
พรึบพรับๆ เมเปิ้ลรีบพยักหน้ารัวๆส่งให้พี่การ์ดร่างยักษ์ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่สายลมเย็นยะเยือก!..พัดผ่านลำคอระหงของเธอไป! พร้อมกับที่มันได้ทิ้งสัมผัสวาบวาบ!..ราวกับปลายนิ้วสากระคาย!..ที่กำลังลูบไล้ลำคอของเธอเล่นไปมา!
อึกก!!
“ขะ..เขาเป็นใครหรอพี่?” เมเปิ้ลรีบย่นคอหนีสัมผัสวาบวามบริเวณลำคอทันที! ก่อนจะกระซิบกระซาบถามพี่การ์ดร่างยักษ์ ถึงตัวตนเจ้าของรถหรูนิสัยเสียคันนั้น เพราะบางทีเขาอาจจะเป็นลูกหลานคนดังที่ปรากฏตัวตามสื่อ เธอแค่อยากจะรู้ว่าเขาคือใคร..เพราะหากวันหนึ่งวันใดบังเอิญเจอกัน!.เธอจะได้รีบถอยห่างจาก‘คนใหญ่คับฟ้า!อย่างเขานับพันลี้ไปเลย!!
“หึ…คนที่มีอำนาจล้นมือ..จนสามารถเปลี่ยนดำให้เป็นขาวได้ยังไงละน้อง!..” แต่คำพูดของพี่การ์ดที่ตอบเธอกลับมานั้น มันไม่ต่างจากสิ่งที่สื่อไปถึงปีศาจร้ายในหุบเหวลุกเลยสักนิด! แม้ว่าเธอจะยังไม่รู้ว่าเขาคือใคร!…แต่สัญชาตญาณระวังภัยกลับเตือนให้เธอ!..หนีไปให้ไกลจากคนผู้นี้!!
อึกก!!! ไม่อยู่ว่าเธอยืนเสียสติไปกับคำบอกเล่าของพี่การ์ดนานเท่าไหร่! ถึงได้ไม่รู้ตัวว่าพี่การ์ดร่างยักษ์ ได้เดินกลับไปประจำการหน้าประตูผับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมเปิ้ลสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ราวกับต้องการเรียกความฮึกเหิมของตัวเองกลับมา ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองสินค้าในตะกร้าที่ยังคงขายไม่หมด! เพราะรถคันนั้นเป็นต้นเหตุ!..ที่ทำให้เธอจิตฟุ้งซ่าน!ทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมโดยไร้สาเหตุ!
และที่สำคัญคนที่อยู่คนละโลกกับเธอแบบนั้น..คงไม่มีวันที่จะโคจรมาเจอกันได้หรอก! ‘เอ้ออ~ เสียเวลาทำมาหากินไหมละยัยเมเปิ้ล!!’ ร่างบางตำหนิตัวเองอยู่ภายในใจชุดใหญ่ ก่อนจะตั้งสติแล้วกลับไปขายสินค้าพร้อมโปรโมชั่นแถมนมกล่อง ให้กับเหล่าลูกค้าเศรษฐีตีนแดงต่อทันที
“^.^ซื้อสินค้าใดก็ได้คืนนี้! แม่ค้ามีของแถมบำรุงร่างกายให้ด้วยนะจร้าาา~~~~”
เสียงแม่ค้าเอ่ยเรียกลูกค้าหวานหยดย้อย ดังลอยมาตามสายลมจนกระทั้งมาถึงหูของร่างสูงสง่า ที่กำลังยืนล้วงกระเป๋ากางเกงแสลก พิงรถสปอร์ตสีดำคันเก่งของตัวเอง พร้อมกับดื่มด่ำไปกับสารนิโคตินที่อยู่ในบุหรี่แบรนด์นอกของโปรด ก่อนริมฝีปากสีไวน์ก่ำจะพ่นควันขึ้นเหนือใบหน้าที่ยังคงความหล่อเหลา แม้อายุอานามในตอนนี้เขาจะปาไปสามสิบหกแล้วก็ตาม เปลือกตาคมค่อยๆลืม ขึ้นเมื่อเสียงแม่ค้าปริศนาได้เงียบหายไปแล้ว…เผยให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลอัลมอนด์ ที่มีเสน่ห์ลึกลับและน่าค้นหาในเวลาเดียวกัน!
“หึ…”
