บทที่ 27 กลับมาทำไมกลับมาทำไม

ด้านแพรนลินที่มานั่งคิดอยู่ในห้องทำงานก็พูดออกไปแบบเจ็บใจว่า

"คนบ้า จะกลับมาทำไมตอนนี้คนเขาอุตส่าห์ลืมไปแล้ว" แพรนลินพูดออกไปเมื่ออยู่ในห้องทำงานของตัวเอง ทั้งที่ความจริงเธอก็ไม่เคยลืมเขาได้สักวัน ยิ่งเห็นหน้าของเนลตั้นมันก็ยิ่งตอกย้ำเธอเสมอ

"เนลตั้น" แพรนลินพูดออกมาแล้วนึกขึ้นมาได้ เขาคงจะยังไม่รู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ