บทที่ 47 47

แกร๊ก~ 

“อ้าว นี่พวกมึงยังไม่กลับกันอีกเหรอวะ” ฉลามยกมือขึ้นลูบใบหน้าขณะที่คิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากัน สบตากับคนที่นอนเหยียดตัวแขนขายาวบนโซฟา สภาพเหมือนยังไม่ได้นอน แล้วเป็นห่าอะไรพวกมันถึงไม่นอน

เบียร์อร่อยขนาดนั้น? ก็ไม่น่าใช่ สภาพเหมือนจำใจอยู่ แล้วพวกมึงต้องจำใจเรื่องอะไร!

“แดกยันหว่างกันเลยเหรอ เนื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ