บทที่ 48 เสียงจะตาย

เวลาผ่านไปรวดเร็วจนกระทั่งหนึ่งปีต่อมา..

"แม่จะต้องไปดูงานที่สิงคโปร์สองอาทิตย์ดูแลจ๊ะเอ๋ดีๆ ด้วยนะ ดีที่ตอนนี้ปิดเทอมพอดี" แม่หันมาสั่งรามก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางขึ้นรถ รามเริ่มถอนใจบ่น

"ดูแลจ๊ะเอ๋เหมือนดูแลเด็กสามขวบ เฮ้อ เบื่อ!!"

ตึก ตึก

"หนูได้ยินที่พี่รามบ่นนะคะ" จ๊ะเอ๋เดินลงมาตอนนี้เธอเริ่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ