บทที่ 1 คืนธรรมดา

บทที่ 1 คืนธรรมดา

ไฟรักอันเร้าร้อนระอุ กำลังเกิดการปะทุขึ้นอย่างเรื่อย ๆ ราวกับสายน้ำไหลที่ ดูยังไงก็ไม่มีท่าทางว่าจะหยุดยั้งได้ง่าย ๆ แน่สำหรับการกระทำดังกล่าวนั้น

นอกจากจะมีใครคนใดคนหนึ่งประท้วงอย่างหนักแน่นแบบไม่ยอมเล่นด้วย ซึ่งนั้นมันก็ยากอีกเช่นกัน เพราะกว่าจะเข้ามายืนในจุดนี้มันก็ไม่ได้ง่ายเลยด้วยซ้ำ

มันเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ในยามแห่งค่ำคืนนี้ ไม่มีใครรู้ได้เลยแม้กระทั่งเจ้าของร่างกายของทั้งสองที่กำลังมีความสุขกันกับเรื่องอย่างว่าบนเตียงใหญ่ เสพสุขกันอยู่กลางห้องกว้างคอนโดหรูใจกลางเมืองหลวงราคาเจ็ดหลักก็ตาม

ในเวลานี้คงมีเพียงร่างชายหญิงทั้งสองกอดก่ายให้ความรู้สึกแต่ว่าต้องการการปลดปล่อยเท่านั้น ไม่มีความรู้สึกอื่นเข้ามาปะปนนอกจากความสัมพันธ์แบบครั้งคราว ที่แล้วแต่อีกฝ่ายจะเรียกใช้ให้มา

เพราะความอยากได้อยากมี

เพราะฝ่ายบำเรอคิดเกินเขตของความสัมพันธ์

“โอ้..อ่าส์”

เสียงร้องครวญครางออกมาอย่างไม่ได้ศัพท์ มันดังขึ้นลั่นสนั่นทั่วห้องใหญ่ ความเสียวความซาบซ่านแล่นเข้ามาสู่ร่างกายของหญิงสาวอย่างไม่หยุดยั้ง มันสมใจที่สุด นับว่าเป็นสิ่งที่เธอปรารถนาจริง ๆ เรี่ยวแรงที่มีในร่างกายจึงแอ่นรับการกระทำอย่างเต็มที่

เพื่อหวังหมัดใจ

เพื่อหวังให้ติด

เพื่อหวังให้ได้สมใจ

ความหวังหลากหลายอย่างที่ตัวของเธอมุ่งมั่นนับมาในตั้งแต่แรก เพราะอีกฝ่ายมีหมดในสิ่งที่ใคร ๆ ก็อยากได้ มันเป็นพื้นฐานที่มั่นคงสุด จะหวังมันก็ไม่ได้แปลกหรือว่าแตต่างอะไรทั้งสิ้น

เมื่อฝ่ายชายที่คร่อมอยู่บนตัวของเธอ เริ่มที่จะบรรเลงบทเพลงแห่งรักอันร้อนแรงแกมความหิวกระหาย กระแทกกระหน่ำด้วยการเคลื่อนไหวจังหวะขึ้นให้ถี่ จนสามารถได้ยินเสียงของเนื้อกระทบกันหนักหน่วงตามมา

ต้องแบบนี้สิ...

เอาอีก เอาอีก

ร่างกายที่ปรนเปรออยู่ได้ด้วยความหวัง ขาเรียวทั้งสองขาอ้ากว้างขึ้นอีกเพื่อให้อีกฝ่ายติดใจจนไม่อยากกลับ อาการของร่างกายเริ่มออกให้แบบตามมาติด ๆ มายาร้อยเล่ห์ถูกงัดมาใช้

“อ๊ะ โอ้...แวนเดอร์...ขะ ขา”

นั่นแหละ อ๊ะ.... ถึงใจที่สุด

ความร้อนแรงของอีกฝ่ายที่เป็นชนวนทำให้เธอหลงใหลทุกอย่าง ร่างกายของเขาอยู่แค่เอื้อมเท่านั้น เพียงแค่นี้ก็สามารถรับรู้ได้ว่าเขาอยู่ไม่ไกลเลย

ก้มมองร่างกายฉันสิ มองหน้าอกฉันสิ มองริมฝีปาก มองลำคอ มองเอว มองสะโพกและมองทุกอย่างไป มองแล้วต้องหลงไหลมัน ภายใต้ความคิดพวกนั้น เธอเหมือนต้องการสะกดเขาไว้กับร่างกายของตัวเอง

“...”

“ระ แรงอีก ขา...”

ไม่มีเสียงตอบรับจากผู้ชายแม้นิดหรือสักเสี้ยวของเสียงพวกนั้นแทบไม่มีเปล่งออกมาให้ได้ยิน มีแต่ใบหน้าหล่อราบเรียบเงยโชว์ใบหน้าได้รูป สายตาหันมองไปทางอื่นเท่านั้น

“คุณช่างร้อนแรงเหลือเกิน เร็วขึ้นอีก โอ้..อ่าส์.”

“…”

ฝ่ายหญิงครางออกมาอย่างฟังไม่ได้ศัพท์ เสียงร้องที่เธอตั้งใจเอ่ยให้ดังมากกว่าปกติ เป็นครั้งสุดท้ายด้วยความรู้สึกที่หลากหลายที่ตัวเองอัดอั้นไว้อย่างสุดทน

“แบบนั้นค่ะ นั่นแหละ อ๊ะ...”

แวนเดอร์

ชายผู้นี้เป็นคนที่เธอหมายตาว่าจะเอามาครอบครองให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตามก็จะไม่ปล่อยไปง่าย ๆ แน่ จะให้ไปตบตีแย่งชิงจากใครหน้าไหนก็สามารถทำได้หมดทั้งนั้น

ถ้าของรางวัลที่ได้มาเป็นผู้ชายคนนี้

ผู้ชายที่เธอเรียกว่าเป้าหมาย ผู้ชายที่คู่ควร

จนกระทั่งในที่สุดเธอก็ได้เขามาครอบครองจนได้และอีกไม่นานตำแหน่งนี้มันจะต้องเป็นของเธอเพียงผู้เดียว ซึ่งนั้นมันก็รวมไปถึงนายหญิงแห่ง VENDER MISCREANT CAR ด้วย มันถึงจะพอใจอย่างที่สุด

ผลของการถีบหัวคนอื่น ๆ ขึ้นมา จะใช้คำว่าลากเลือดมันก็ถูกต้องด้วยซ้ำ ด้วยความว่าต้องชิงดีชิงเด่นกับคนอื่น ไม่มีเพื่อนมีฝูงในสมการนี้ มีแต่ตัวเองทั้งนั้น