บทที่ 10 กล้าทำ

บทที่ 10 กล้าทำ

เพราะแบบนี้ไงฉันจึงตั้งใจเอามาก ๆ

แต่ก็ยังมีมารเข้ามาผจญร่วมด้วยในทุกครั้ง

ในสมการนี้ฉันตีลาวาเป็นมารผจญไม่ใช่นายจ้างแต่อย่างใด เพราะสิ่งที่ยัยนั่นท้าทายฉันนั้นมันแทบจะเรียกว่ากดหัว ดูถูกกับทุกสิ่งอย่าง

คนที่ไม่เคารพคนอื่น ก็ไม่สมควรได้รับกับเคารพเช่นกัน ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่ เจอกันเพียงเท่านี้แล้วจากกันเมื่องานสำเร็จ ต่างคนต่างไปนั่นเป็นจุดหมายรองที่ญานินตั้งใจไว้อีกอย่างหนึ่งเช่นกัน

VENDEN: TALK

อีกด้านหนึ่งของคลับ

“อ้าวกลับมาทำไมเร็วจังวะ กูเห็นว่ามึงเจอเหยื่อนิ แล้วทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ”          

จะอยู่หาสวรรค์วิมานหอกอะไรล่ะ

แม่ง...

ประโยคแรกที่ไอ้รูธใช้เอ่ยทักทายผม เมื่อเห็นว่าผมเดินมานั่งตรงที่เดิมซึ่งตรงข้ามกับมันเหมือนเดิมไม่ต่างจากก่อนหน้านัก สีหน้าของมันแสดงถึงความล้อเลียนผมเรียบร้อยแล้ว

คืนนี้ผมกับมันพากันมาดื่มที่คลับของไอ้คิวพีอย่างเช่นทุกวัน จะพิเศษมากก็ตรงที่ไม่สามารถเห็นหัวพวกมันทั้งไอ้คิวพี ไอ้เทลและก็ไอ้โซฟัสเลยก็เพราะว่าพวกมันต่างก็พาภรรยาสุดที่รักไปเที่ยวต่างประเทศเพื่อเตรียมตัวมีลูก

ทิ้งให้คนโสดน่าตาดีทั้งสองดูแลกิจการแทน ทำตั้งแต่พวกมันมีเมียจนตอนนี้ก็ยังไม่หยุดทำแทนพวกมัน

“เออหมดอารมณ์”

ความจริงก็พยายามระงับอารมณ์อยู่

ผมตอบไปแบบส่ง ๆ ก่อนที่จะคว้าแก้วมากระดกของเหลวสีอัมพันลงคอเพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองให้มันมอดลง เพราะยัยหน้าตาบ้าน ๆ คนนั้นคนเดียว

รับรองถ้าเจออีกครั้ง...

ไม่ปล่อยแน่

แต่ก็เป็นแค่ความคิดเลว ๆ ของผมเท่านั้นแหละ ในโลกนี้มีความบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ อีกอย่างยัยนั่นก็ดูเหมือนจะกลับแล้วคงไม่ย้อนกลับเข้ามาอีก

“อาการแบบนี้ค้างชัวร์?”

“มึงยังไม่จบใช่ไหมวะไอ้รูธ”

การตอบเพื่อนรักโดยใส่ความหัวเสียเอาไปเต็ม ๆ แต่มันก็แค่ทำให้ไอ้รูธแค่ยิ้มออกมา

ไอ้เพื่อนคนนี้อยากเจอตีนว่างั้น

ซ้ำเติมกูจริง ๆ

“ตอบแบบนี้ชัดเจนว่ะ แต่แม่งมึงจะเครียดอะไรกันหนักหนาวะไอ้แวน หญิงแถวนี้มีเยอะจะตายแยะ เอาตามึงเงยขึ้นมามองรอบ ๆ สิ มึงสิดูจ้องมึงยังกับของหวาน”

มันก็ใช่ 

เสียงของไอ้รูธทำให้ผมชายตามองไปรอบๆ ตัวก็เห็นสายตายั่วยุทอดสะพานให้เป็นระนาว โดยที่ไม่ต้องออกแรงหาให้มันเมื่อยแต่คนอย่างผมมันเรื่องเยอะไง

เป็นผู้ชายเรื่องเยอะ เยอะกับทุกเรื่อง

“แต่กูไม่สนไงวะ”

ผมตอบไอ้รูธอย่าเซง ๆ ผู้หญิงแบบนี้ผมไม่ชายตามองอยู่แล้ว

ยัยคนเมื่อกี้ก็เหมือนกันที่ชื่อลาวาอะไรนั่น เธอเข้ามาจูบปากผมเองเมื่อเห็นว่าผมลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำ การวางแผนเพื่อเข้าถึงตัวผมโคตรปัญญาอ่อนมาก ดีที่ตอนนั้นอารมณ์ดีก็เลยอยากสนองความอยากให้กับเธอเท่านั้น             

คิดดูสิว่าใครที่เป็นเหยื่อกันแน่

ไม่ใช่ผมหรอกเหรอ

ผู้หญิงที่ผ่านมามันก็เป็นเพียงแค่ทางผ่านสำหรับคนอย่างผมเท่านั้น ในชีวิตนี้ยอมรับเลยว่าไม่เคยคิดจริงจังกับใครหน้าไหนทั้งนั้นไม่ว่าจะสวย น่ารัก น่าถนอมสักเพียงไหน อกเป็นอกเอวเป็นเอวยังไงก็เถอะหรือว่ามีระดับฐานะทางบ้านค่อนข้างดีปาน

ก็ไม่สน

ผมไม่เคยสน ใครจะไปรู้ว่าอดีตจะส่งผลกับชีวิตปัจจุบันได้มากเท่านี้ อีกอย่างที่มีส่วนประกอบก็เพราะว่าพวกเธอมองคนเพียงแค่เปลือกนอกเห็นหล่อรวยก็ต่างยอมมอบตัวถวายให้โดยไม่นึกถึงคนที่เป็นพ่อแม่

ตึก

ห่าราก!

ทันทีที่ผมมองผู้หญิงที่ช่างใจกล้าเข้ามานั่งตักของผมอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทำเหมือนทองไม่รู้ร้อน

ใบหน้ารูปไข่เชิดๆ ดูแล้วมีความหยิ่งไม่ใช่น้อยรูปร่างดีใช้ได้ อกเป็นอก เอวเป็นเอวมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเองนั่นก็คือมีกลิ่นหอมของแป้งที่ผสมกับเบอร์รี่ทำให้เป็นกลิ่นที่ค่อนข้างเชิญชวนคนอย่างผมได้ไม่น้อย เพราะเธอคือผู้หญิงที่เข้ามาขัดจังหวะผมเมื่อกี้

“แรดร่านนักก็ไปนั่งตักคนอื่นไม่ชอบผู้หญิงหน้าด้าน!”

แต่ความไม่พอใจมันก็อยู่เหนือเหตุผลทุกอย่าง คิดดูสิครับใครก็ไม่รู้จู่ๆ ก็นั่งลงตักของเรา ถ้าเกิดผมมีคนรักขึ้นมาจะทำยังไง การกระทำพวกนี้อาจทำให้เกิดปัญหาได้โดยง่าย

น้ำเสียงอันแสนแข็งกระด้างเปล่งออกมาจากริมฝีปากสวยได้รูป มันเป็นประโยคที่ฟังแล้วสามารถทำให้หน้าแตกโดยที่คนอื่นๆ ในคลับนี้รอสมน้ำหน้าอย่างล้นหลาม

“ฉันก็ไม่อยากจะนั่งบนตักอันแสนเฮงซวยของนายนักหรอก”

เฮงซวยงั้นเหรอ

รู้ไหมว่าเธอนั้นแหละที่จะซวย

“ต๊าย ตาย ช่างกล้าพูดกับแวนเดอร์นะเธอยัยคนชอบแส่!”

ผมคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไปเพราะมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาร่วมบทสนทนาด้วย นั้นก็คือคนที่ชื่อลาวาอะไรนั่นเอง

มากับคำพูดที่แน่นอนว่าไม่ได้คิด

ไม่ได้กลั่นกรองด้วยซ้ำ

อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงที่ยังนั่งอยู่บนตักผมจะทำยังไงกับเหตุการณ์แบบนี้เพราะเท่าที่ดูสองคนนี้น่าจะมีเรื่องกันมาด้วยและมันก็ต้องมีผมเป็นส่วนเกี่ยวข้อง

น่าสนุกดี

VENDEN: TALK END