บทที่ 16 ยื้อ

บทที่ 16 ยื้อ

ใบหน้าของแวนเดอร์ตอนนี้เขาดูโกรธมากเป็นเท่าตัวอีกทั้งยังมีเลือดไหลออกมาด้วยยิ่งทำให้ใจเสียมากไปกว่าเดิม

สายตาที่แข็งกระด้างมันทำให้ฉันค่อยๆ ขยับตัวให้พอดีกับเสาต้นใหญ่เพื่อบังตัวเองเอาไว้ให้รอดพ้นจากสายตาดุจเหยี่ยวของเขา

ต้องรอด ต้องรอด

“ออกมาเดี่ยวนี้ญานิน ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ