บทที่ 2 ความคิดที่เพ้อฝัน
บทที่ 2 ความคิดที่เพ้อฝัน
เงิน...
ทอง...
อำนาจ...
ผู้ชาย...
สี่สิ่งนี้มันอยู่แค่เอื้อมมือ แค่นั้นจริง ๆ หากได้มาล้วทุกอย่างมันก็จะเป็นอย่างที่คาดหมายเอาไว้ทันที และนี่มันก็เป็นผลของการที่ต้องอดทนกับอะไรหลาย ๆ อย่าง
อีกแค่นิดเดียวมันก็จะสำเร็จแล้ว
ฉะนั้นต้องอดทนไว้
“อ่าส์...”
เมื่อความอั้นอัดถึงจุดสุดยอดไปแล้วเธอก็ค่อย ๆ โน้มตัวนอนลงที่นอนอย่างอ่อนแรงเป็นที่สุดกับสิ่งที่ได้รับมัน แต่ก็มีความสุขที่เปี่ยมล้นกับความคิดที่โลดแล่นเข้ามาใสหัวสมอง ส่วนแวนเดอร์นั้นเขาก็เดินเข้าไปยังห้องน้ำทันที
“เงินอยู่บนหัวเตียง รีบเอาแล้วไสหัวไปซะ!”
แต่แล้วก็เหมือนฟ้าจะผ่าลงมาทันทีเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำภายในเวลาไม่กี่นาที พร้อมกับน้ำเสียงอันราบเรียบเอ่ยพูดขึ้นมาหลังจากที่ใส่เพียงแค่ชุดคลุมสีขาว เผยให้เห็นแผ่นอกใหญ่แกร่งดูเซ็กซี่เข้าไปอีกเมื่อมีหยดน้ำเกาะตัวแพรวพราว ผมที่เปียกหมาดๆ
ชายผู้นี้พึ่งเดินออกจากห้องน้ำมาแต่นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่แสดงออกมาพร้อมกับเสียงพูดนั้นไม่สามารถบ่งบอกได้เลยว่าเจ้าตัวคิดอะไรอยู่
มันราบเรียบมากแทบจับไม่ได้ด้วยซ้ำ
“อะไรกันคะแวนเดอร์ เมื่อกี้เรายังสนุกกันอยู่เลย”
เสียงใสปรนกับความดัดจริตเปล่งออกมาอย่างทันท่วงทีเมื่อเห็นว่าจบประโยคที่ชายหนุ่มพูดแล้ว มีเพียงแววตาแห่งความเสน่ห์หาเท่านั้นที่เธอส่งไปยั่วอารมณ์ของชายตรงหน้าให้หลงกลดั่งเช่นรายอื่น ๆ
ในขณะที่หญิงสาวผู้นี้กำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่เปลือยทั้งตัวไร้ความละอายสิ้นดี ไม่คิดเลยว่าเซ็กส์ของเขาที่มอบให้มันช่างร้อนแรงและยังทำให้เธอติดใจเป็นบ้า
“สนุก หึ... อย่างเธอเนี้ยสนุกมากี่คนแล้ววะที่พามาเห็นว่าผู้หญิงอย่างเธอมันง่ายแค่นั้น ของที่มาง่าย ๆ มักไม่มีอะไรให้น่าค้นหาครั้งเดียวก็เกินพอแล้วมั้ง บอกให้รีบออกไป!”
กรี๊ด!
“นี่คุณหลอกฟันแอมมี่!”
VENDEN: TALK
หลอกฟัน...
เข้าใจอะไรผิดเพี้ยนไปหรือเปล่า สำหรับผมไม่จำเป็นต้องไปถึงขั้นหลอกฟันคนอื่นหรอก มันก็มีผู้หญิงต่อคิวเรียงเข้ามาให้สนองถึงที่ด้วยซ้ำไป คำนี้มันไม่เหมาะให้อีกฝ่ายใช้ด้วยในเมื่อมีสิ่งแลกเปลี่ยนให้เสมอในทุกครั้ง
เธอตามมาเองหลังจากที่ตกลงกัน
เธอยอมรับความสัมพันธ์แบบนี้มาตั้งแต่ต้น
แล้วจะมาเรียกร้องอะไรให้ได้ขึ้นมา
ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นฝ่ายผิดทุกอย่าง ข้อเสนอต่าง ๆ มันก็ควรถูกระงับด้วยซ้ำไป ไม่ทำความเข้าใจให้ดีเอง นี่แหละความเห็นแก่ได้ เกินเลยในสิ่งที่เป็น
เสียงกรี๊ดแหลมใสดังเข้ามาลึกยังโสดประสาทแก้วหูการได้ยินของผมทันทีอย่างไม่ทันตั้งตัว ผมคิดผิดมากที่เรียกใช้บริการผู้หญิงคนนี้
ลีลาก็งั้น ๆ ไม่ได้ทำให้เร้าใจเลยสักนิด
ยากที่จะอยู่กับผมยาว
ผมมันขี้เบื่อ... ขี้เบื่อเกินกว่าที่จะรับใครมาอยู่ด้วยเกินระยะเวลาที่เคยมี อีกอย่างการอยู่ตัวคนเดียวแบบไม่มีสถานะเข้ามาผูกมัดนั้นมันดีกว่ามาก
“จุ๊ ๆ ถ้าคิดจะแรดก็ไม่ต้องมาแอ๊บปกปิด เพราะความดัดจริตมันซ่อนยังไงก็ไม่มิดหรอกนะ เชิญ!”
“แต่แอนนี่....”
“อย่าให้ได้พูดซ้ำ ฉันไม่ชอบคนที่ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง” เบื่อมากที่ได้พบกับผู้หญิงชนิดนี้ ไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยสักนิด “ไอ้วิน ส่ง!”
“ครับเฮีย!”
