บทที่ 26 เจ็บ

บทที่ 26 เจ็บ

แกร๊ก! แกร๊ก!

สายตาของตัวเองกำลังมองไปยังประตูห้องด้วยความกลัวจับใจจึงขยับร่างกายให้ไปชิดกับหัวเตียงที่สุดทันทีก่อนที่สายตาเห็นบุรุษรูปร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาสองคน

ใคร?

ไม่ใช่เอาฉันมาขายต่อใช่ไหม?

ความคิดร้ายๆ ทำให้ฉันตั้งแหง่ลบไปต่างๆ นาๆ ไม่หยุดยั้ง เหตุการณ์ทำให้จดจำ

คนแรกสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ