บทที่ 28 หายใจไม่ออก

“อย่านะ... อย่า โอ้ย!”

ริมฝีปากใหญ่รีบเข้าไปครอบครองยอดประทุมสีชมพูทันที ลิ้นร้อนๆ เลียไปรอบยอดประทุมสีชมพูจากนั้นก็เข้าครอบครองนั้นอย่างรุนแรง

ความหิวกระหายนั้นทำให้เขาปล่อยมือจากการจับกุมข้อมือของฉันทันที ก่อนที่จะใช้มือใหญ่เข้ามาบีบเคล้นอกอวบอีกข้างหนึ่งด้วยความแรงทั้งๆ ทีริมฝีปากก็จัดการกับอี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ