บทที่ 29 เพราะเขา

ตุบ! ตุบ!

เสียงของมือเล็กกระทบแผ่นหลังจากที่เริ่มรุนแรงขึ้นมันกลับอ่อนแอลงเรื่อยๆ จนตอนนี้ยังทุบอยู่จึงทำให้เขาถอนริมฝีปากออก

เฮือก!

ร่างกายของฉันรีบสูดเอาอากาศเข้าปอดโดยเร็ว เพราะตอนนี้สมองมันขาวโพนไปหมดเลย

ฉันไม่สนใจคนตัวใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเลยสักนิด

“สูดอากาศไว้เยอะๆ ฝึกหายใจให้ข้องๆ เพราะยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ