บทที่ 45 เปรียบเปรย

บทที่ 45 เปรียบเปรย

“ชื่นใจจัง”

“นายตายแน่แวนเดอร์!” ยังไม่ทันการที่จะพูดจนจบประโยคของตัวเอง ฉันก็รีบที่จะลุกขึ้นยืนบนเตียงนุ่ม ๆ พร้อมกับสองมือคว้าผ้าห่มผืนใหญ่คลุมไปยังตัวของแวนเดอร์ทันทีก่อนที่จะจัดการทุ่มร่างกายของตัวเองทับอีกชั้นหนึ่ง “คนฉวยโอกาสแบบนายมันต้องโดนแบบนี้ได้ยินไหมแวนเดอร์!”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ