บทที่ 46 หลอน

“กรี๊ดด!”

สายตาที่ไปปะทะกับมือด้ายซ้ายของแวนเดอร์มันถือวัตถุแวววาวใสเมื่อกระทบกับแสงปลายวัตถุมีเลือดเปื้อนทั่ว ส่งผลให้ฉันค่อยๆ ขยับตัวถอยหลังไปทันที ความกลัว ความสั่น มันก็เข้ามาเล่นงานแทน

“แวนเดอร์ นะ นาย นายทำพวกเขาหรอ?” น้ำเสียงสั่นหวั่นๆ ของตัวเองที่แทบจะไม่มีถามแวนเดอร์ทันทีสีหน้าท่าทางของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ