บทที่ 49 สมเพช

แวนเดอร์ก้าวเท้าเดินตรงไปที่โซฟากลางห้องทันที เขาเบี่ยงสายตามองบุคคลอื่นๆ ที่นั่งมองสายตามาที่ทั้งแวนเดอร์และก็ฉัน

คนพวกนี้เป็นใคร...

ฉันตั้งคำถามภายในใจ

“ไอ้รูธห้องนั้นว่างใช่ไหมวะกูยืมหน่อย?”

เพื่อนของแวนเดอร์จริงๆ ด้วยแล้วไอ้ห้องนั้นมันคือห้องอะไร ไม่นะสิ่งที่มันเกิดขึ้นแล้วจะไม่มีทางเกิดอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ