บทที่ 52 ความจริงก็ห่วง

ผมเล่นแรงไปหรือเปล่าวะ?

ก็แค่ไม่อยากให้ญานินแหกปากกรี๊ดมากก็เท่านั้นเองมันหนวกหู ญานินกรี๊ดตั้งแต่ตอนที่ถูกผมลากออกมาจากในป่าหลังตึกจนกระทั่งถึงตอนที่ลากเข้าไปในห้องที่ลูกน้องตัวฉกาจของไอ้รูธอยู่

ไม่รู้ว่าป่านนี้กล่องเสียงของเธอจะแตกหรือยังผู้หญิงอะไรตัวเล็กๆ แต่พลังนี้โคตรสุดยอดอ่ะ

“ที่ไอ้รูธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ