บทที่ 53 ความรู้สึกที่ซ่อน

ไอ้รูธก้าวเข้ามาประจันหน้ากับผมกับประโยคหนึ่งที่แทงใจของผมใช่ย่อยมันใช้มือเข้ามาเพื่อที่จะจับญานินแต่ผมเบี่ยงตัวออกก่อนที่มันจะได้จับ

“กูตรวจหวงไม่เข้าท่านะมึง” ไอ้รูธพูดกับผมเมื่อเห็นปฏิกิริยาการกระทำที่แสดง “มึงรู้ตัวไหมวะว่าตอนนี้หน้ามึงก็แทบไม่มีสีเลือดมากกว่าผู้หญิงที่มึงอุ้มอยู่ตอนนี้เสียอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ