บทที่ 55 มองอีกมุมหนึ่ง

บทที่ 55 มองอีกมุมหนึ่ง

“มานี่สิ” ฉันลุกขึ้นเดินไปที่แวนเดอร์ก่อนที่จะคว้ามือใหญ่ของเขาให้ลุกขึ้นไปยืนแล้วเดินไปหยุดยืนใกล้ระเบียงเพื่อที่จะได้เห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดเจนขึ้นบ้าง “มองไปที่แสงสีเสียงพวกนั้นสิ ที่พวกมันช่างส่องสว่างสวยงามใช่ไหมแล้วนายว่าถ้าเป็นกลางวันมันจะสว่างไหมก็ไม่ เมื่อแสงจากดว...