บทที่ 61 เดาไม่ผิด

พรึบ!

และแล้วก็มีมือใหญ่มาดึงผ้าห่มที่บังตรงหน้าออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมีสายตาเจ้าเล่ห์ของแวนเดอร์ส่งมาอย่างยิ้มยั่ว

“นะ นาย”

สายตาที่ประสานกันอย่างไม่ได้นัดหมายมันทำให้หัวใจของฉันเต้นระรัวขึ้นมาอย่างถี่ๆ แรงขึ้นๆ แรงขึ้นโดยตัวฉันเองไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี

“ไอ้ผู้ชายที่ชื่อ ต้น มันเป็นใค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ