บทที่ 65 ครอบครัวปลอม ๆ

แวนเดอร์ใช้แขนแกร่งทั้งสองมาขวางเพื่อไม่ให้ฉันขยับหนีได้ ใบหน้าของเราชิดกันมากจนได้สัมผัสลมหายใจอุ่นๆ

“ปล่อยนะแวนเดอร์ อย่าทำนะ”

ในที่สุดริมฝีปากอุ่นของเขาก็เข้ามาประกบกับริมฝีปากของฉัน ใจที่สั่นเต้นระรัวรวมกับร่างกายที่มันไม่มีการตอบสนองที่จะผลักฉันสักนิดเดียว

“อาแวนกับอานินทำเหมือนมี๊เจกับป๊...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ