บทที่ 69 สวนทาง

บทที่ 69 สวนทาง

ฉันขยับตัวนั่งลงเบียดร่างใหญ่ของแวนเดอร์ แล้วค่อยๆ เอามือที่มีสำลีมาเช็ดเข้ามไปที่ริมฝีปากหยักได้รูปของแวนเดอร์ที่ตอนนี้มันเหมือนจะมีคราบเลือดติดเพียงเพราะหนังสือเล่มเดียวที่ถูกขว้างใส่ใบหน้าของเขา สายตาของแวนเดอร์มองมาที่ใบหน้าของฉันอย่างคาดเดาไม่ได้สายตาที่เสมือนจะว่างเปล่าแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ