บทที่ 16 องค์หญิงตัวประกัน 2

-รัชศกเทียนเหิง ปีที่ยี่สิบเอ็ด-

“องค์หญิง อย่านั่งตรงนั้นนานนักเพคะ ลมแรง”

เสียงแม่นมหลิวดังมาจากด้านหลัง แต่เด็กหญิงวัยเจ็ดปีซึ่งเกาะขอบหน้าต่างเรืออยู่กลับไม่ยอมขยับ มู่ชิงหลันกำลังมองผืนทะเลเบื้องหลัง นางมองอยู่นาน ทั้งที่ไม่เหลือแผ่นดินให้เห็นแล้ว

“องค์หญิง”

แม่นมเรียกอีกครั้ง คราวนี้ชิงหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ