บทที่ 21 ผู้บุกรุกที่รู้ความลับ 2

เฉิงเยว่วางขนมลง ตลอดสิบปีที่ผ่านมา เขาเรียนรู้หลายอย่าง ทั้งการรักษาระยะห่าง คำพูดทุกคำต้องผ่านความคิดและไตร่ตรองแล้ว สีหน้าต้องควบคุม แม้กระทั่งผู้ใดจะเข้ามาใกล้ร่างกายก็ต้องอยู่ในระยะที่เขาอนุญาต

ข้ารับใช้ในตำหนักบูรพาจึงค่อย ๆ เรียนรู้ไปเองว่าองค์ไท่จื่อไม่ชอบให้ผู้ใดแตะต้องตัว ไม่ชอบให้คนช่วยเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ