บทที่ 38 สัมผัสพระจันทร์ 3

“เมื่อครู่... เฉิงเยว่ยิ้มหรือ”

รอยยิ้มเลือนหาย ใบหน้าก็ตีนิ่งขรึมดังเดิม

“เจ้าคงมองผิด”

“ข้าอยู่ห่างเพียงเท่านี้ จะมองผิดได้อย่างไร”

“แล้ว... แล้วจะถามอีกทำไม”

ชิงหลันนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะออกมา

“นั่นสินะ”

เฉิงเยว่ยกถ้วยขึ้นอีกครั้ง แม้ชาจะขมเกินไป แต่เขาก็ยังดื่ม ทว่าคนที่อมยิ้มมองมาก็...