บทที่ 66 หน้าที่ของหัวใจ 1

“ขอบคุณครับ” อานนท์เพียงรับเอาไว้แต่ไม่ได้กินเข้าไป เขากำลังรู้สึกหงุดหงิดยังไม่สร่างซาและยังคงนึกถึงใบหน้าของใครบางคนอยู่ตลอดเวลาไม่เป็นอันทำอะไร

ไพลินกับเปรมศรียังคงเล่าเรื่องราวใส่กันไม่สนใจสิ่งใด เปรมวดีจึงถือโอกาสขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ อานนท์อีกนิดแต่พองาม

“คุณหมิงทำงานเหนื่อย ควรทานเยอะนะคะ” เป...