บทที่ 78 มันเป็นไปได้ 2

อานนท์เห็นอย่างนั้นและรู้ใจได้ไม่ยากจึงเอื้อมมือไปหยิกแก้มของอิงอิงอย่างนึกหมั่นไส้

“โอ๊ย!”

“หยุดยิ้มเจ้าเล่ห์ได้แล้ว”

“เจ็บนะ” อิงอิงบ่นอุบด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวตามเรียวนิ้วของอานนท์

ชายหนุ่มนึกขันเสียจริงกับใบหน้าที่น่าเกลียดของหญิงสาวในตอนนี้ เขาถึงกับหลุดหัวเราะออกมาก่อนจะเปลี่ยนจากบีบแก้มเป...