บทที่ 30 บทที่ 30 เข้าหอ

บทที่ 30 เข้าหอ

เสียงประทัดดังขึ้นอีกครั้งเป็นสัญญาณถึงงานพิธีที่เสร็จสิ้นลง หานอี้หลงทรุดกายลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวังอย่างแรง น้ำตาไหลซึมจากปลายหางตาพร้อมใบหน้าที่ดูซีดเซียว ดวงตาหม่นแสงลงราวกับความหวังและความฝันที่พังครืนลงตรงหน้าอย่างไร้ซึ่งหนทางไปต่อได้

พ่อบ้านพยายามเข้ามาพยุงร่างของหานอี้หลงอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ