บทที่ 37 บทที่ 37 สามีของเจ้าคือข้า

บทที่ 37 สามีของเจ้าคือข้า

หานอี้หลงก้าวเท้าเข้ามาเกาะกุมบ่าทั้งสองของหยางชิวเหยาเอาไว้พร้อมกับจ้องมองนางอย่างรอคอยคำตอบ หยางชิวเหยาได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขา สองมือเริ่มเปียกชื้นจากผดเหงื่อที่ซึมออกมาจากความรู้สึกกดดันที่ได้รับ

“เหยาเอ๋อร์...ข้ารู้ว่าเจ้าฝืนใจทำทุกอย่างเพื่อข้า...เจ้าอย่าได้เป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ