บทที่ 13 ตัดสินใจ 2
กึก! เซียวเหม่ยอิงวางถ้วยชาลงด้วยสีหน้าไม่ทุกข์ร้อน แต่หลี่ซื่อหมินนั้นคิดว่าเซียวเหม่ยอิงกำลังไม่พอใจเป็นแน่ เขารีบอธิบายขึ้นด้วยความร้อนรน
“อิงเอ๋อร์ ที่ข้าถอนหมั้นกับเจ้า ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากได้เจ้าเป็นฮูหยิน แต่เพราะเราสองคนไม่ได้รักกันด้วยใจจริง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะท่านพ่อท่านแม่ของพวกเราต่างเห็นดีเห็นงามกันเอง โดยไม่ได้ถามถึงความสมัครใจทั้งเจ้าและข้า แต่ตอนนี้ข้าไม่อยากฝืนใจเจ้าต่อไปแล้ว”
เซียวเหม่ยอิงยังคงมองคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เย็นชา นางยกยิ้มเล็กน้อย
“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าตกลงถอนหมั้นกับท่าน”
หลี่ซื่อหมินได้ยินคำตอบแบบไม่ต้องคิดก็ตกตะลึงเล็กน้อย เพราะมันไม่เหมือนกับที่เขาคิดเอาไว้ในคราแรก
“ข้าจะให้แม่สื่อส่งของกำนัลมาให้ตามธรรมเนียม”
“เจ้าค่ะ” เซียวเหม่ยอิงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ นางไม่คิดจะปฏิเสธการรับของกำนัลนี้อยู่แล้ว เพราะเป็นธรรมเนียมสืบทอดกันมาว่า ถ้าหากฝ่ายชายต้องการถอนหมั้นกับฝ่ายหญิงนั้น ฝ่ายชายต้องส่งของกำนัลมาเป็นของปลอบใจ เพราะสตรีที่โดนถอนหมั้นอาจจะมีชื่อเสียงที่ไม่ดีเท่าใดนัก
แต่คิ้วของหลี่ซื่อหมินขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงงกับปฏิกิริยาของสตรีที่กำลังจะเป็นอดีตคู่หมั้นของเขา นางไม่โศกเศร้า ไม่ทุกข์ร้อน ไม่ยินดี จนเขาไม่รู้ว่าตอนนี้เซียวเหม่ยอิงกำลังคิดอะไรอยู่
“อิงเอ๋อร์ หากเจ้าไม่เต็มใจถอน...” หลี่ซื่อหมินยังพูดไม่จบประโยค เป็นเซียวเหม่ยอิงพูดแทรกขึ้นมา
“ข้าเต็มใจถอนหมั้นเจ้าค่ะ อย่างที่ท่านบอก เราสองคนต่างไม่ได้รักกันด้วยใจจริง ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะผู้ใหญ่ของพวกเราทั้งสองฝ่าย ท่านก็ไม่ได้เต็มใจหมั้น ข้าเองก็เช่นกัน คุณชายหลี่ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรอกนะเจ้าคะ ข้ายินดี”
เซียวเหม่ยอิงเอ่ยขึ้นมาโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าและน้ำเสียงในการพูดเลยแม้แต่น้อย หลี่ซื่อหมินมองหน้าคนที่กำลังจะกลายเป็นอดีตคู่หมั้นของตนเองด้วยแววตาหลายหลากอารมณ์
“เข้าใจแล้ว อาทิตย์หน้าข้าจะให้แม่สื่อมาคุยเรื่องถอนหมั้นและมอบของกำนัลให้ตามธรรมเนียม...” หลี่ซื่อหมินมองหน้าเซียวเหม่ยอิงพร้อมกับพูดต่อ “อิงเอ๋อร์ ข้าขอให้เจ้าพบแต่ความสุข”
“คุณชายหลี่ก็เช่นกันนะเจ้าคะ ข้าขออวยพรให้ท่านมีแต่ความสุข” เซียวเหม่ยอิงยกยิ้มให้เล็กน้อย
หลังจากที่ทั้งคู่คุยธุระเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลี่ซื่อหมินก็เดินทางกลับทันทีเพราะไม่มีเรื่องที่จะต้องอยู่ต่อแล้ว คล้อยหลังหลี่ซื่อหมินกลับไป ลี่จินก็รีบเข้ามาหาคุณหนูของตนด้วยความเป็นห่วงทันที
“คุณหนู...คุณหนูตัดสินใจดีแล้วหรือเจ้าคะ”
“แบบนี้ดีแล้วลี่จิน” เซียวเหม่ยอิงหลับตาลงเพื่อพักสายตา
ใช่...แบบนี้ถือว่าดีแล้วที่หลี่ซื่อหมินมาขอถอนหมั้นกับนางได้ถูกเวลา แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมหลี่ซื่อหมินถึงมาขอถอนหมั้นตอนนี้ก็ตาม
นางนึกอะไรบางอย่างออกก็ลืมตาขึ้น พร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อเดินไปยังเรือนรับรองที่บิดามารดาและน้องสาวของนางอยู่ พอเดินไปถึงก็เหลือเพียงบิดามารดา ไม่เห็นน้องสาวตนแล้ว เซียวเหม่ยอิงมองดูบิดาที่นั่งกุมขมับตนเองบ่งบอกว่ากำลังคิดหนักและเครียดกับเรื่องที่เกิด มารดาของนางก็ไม่ต่างกัน นั่งซับน้ำตาอยู่เงียบ ๆ โดยมีสาวใช้คอยยกเครื่องหอมให้สูดดมอยู่ไม่ห่าง
เซียวเหม่ยอิงถอนหายใจเมื่อเห็นบรรยากาศตรงหน้า นางเดินเข้าไปยืนตรงหน้าระหว่างบิดามารดาของตนเอง พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าขอเป็นคนแต่งงานกับแม่ทัพหวงหยางหมิงเองเจ้าค่ะ”
หลังจากเกิดความวุ่นวายมาหลายวัน ความสงบสุขก็กลับมาสู่จวนตระกูลเซียวอีกครั้ง
“อิงเอ๋อร์ ขอบใจเจ้ามากที่เจ้าเห็นแก่ตระกูลและน้องของเจ้า หาไม่แล้ว”
ทุกครั้งยามหลับตา เซียวเหม่ยอิงยังได้ยินคำพูดในวันนั้นซ้ำไปซ้ำมาไม่รู้จบ กลับมาถึงเรือนลี่จินเองร้องไห้ไม่หยุด เพราะสงสารคุณหนูตัวเอง เซียวเหม่ยอิงนั้นได้แต่ปลอบสาวใช้ตนพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล
“เป็นแบบนี้ดีแล้วลี่จิน...”
ใช่...
แบบนี้น่ะดีแล้ว นางคิดแล้วว่านี่คือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
ท่านพ่อท่านแม่ไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจ
ครอบครัวไม่ต้องโทษข้อหาเป็นกบฏ
อีกอย่างแต่งงานกับแม่ทัพหวงหยางหมิงก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ความโหดเหี้ยมที่ผู้คนเล่าลือก็มาจากสนามรบทั้งนั้น ที่หวงหยางหมิงทำไปทั้งหมดเพราะต้องปกป้องบ้านเมือง
เซียวเหม่ยอิงนั่งหลับตาคิดถึงเรื่องราวตอนที่นางเอ่ยปากขอบิดามารดาแต่งงานด้วยตนเอง
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าขอแต่งงานกับแม่ทัพหวงหยางหมิงเองเจ้าค่ะ”
สองสามีภรรยาได้ยินเช่นนั้นก็พากันตกตะลึงและตกใจไปตาม ๆ กัน เซียวเหม่ยอิงจึงได้อธิบายถึงเหตุผลที่นางตัดสินใจในครั้งนี้ เพราะว่าหลี่ซื่อหมินได้มาถอนหมั้นกับนางแล้ว ในเมื่อเซียวลี่หงไม่ต้องการแต่งงาน และนางเองก็ไร้ซึ่งพันธะใด ๆ อีกอย่างพระราชโองการไม่ได้ระบุว่าเป็นผู้ใด เซียวเหม่ยอิงจึงขอเป็นคนแต่งงานกับแม่ทัพหวงหยางหมิงเอง เพราะนี่คือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
เซียวฟู่ซินและฟางเหนียงได้ยินแบบนั้นก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก พวกเขาไม่ต้องกลายเป็นกบฏเพราะขัดราชโองการ เซียวลี่หงก็ไม่ต้องแต่งงานตามที่ต้องการ เพราะเซียวเหม่ยอิงเป็นคนออกเรือนแทน พวกเขาไม่ถามถึงเหตุผลที่หลี่ซื่อหมินถอนหมั้น เพราะเป็นแบบนี้น่ะดีแล้ว
