บทที่ 30 ตามหา

   แม้หวงหยางหมิงจะละมือจากพู่กันเพราะต้องยื่นมือไปรับของสิ่งนั้น แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องที่ตัวจางชิงอย่างไม่วางตา เพราะเวลาก็ล่วงผ่านมาเป็นเดือนแล้วสิ่งที่เขาสั่งคนให้ไปตามหา กระนั้นก็ยังไร้วี่แววของที่ต้องการ

   ฝ่ามือหนาเปิดดูกล่องที่จางชิงนำมามอบให้ ก็พบว่าเป็นสิ่งที่เขาเคยสั่งให้ทำตั้งแต่ช่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ