บทที่ 73 บทที่ 21 ไม่ต้องพึ่งบุรุษ

บทที่ 21 ไม่ต้องพึ่งบุรุษ 

ยามเช้าของฤดูหนาว แสงแดดสีทองทอดผ่านหน้าต่างกระจกของ ครัววสันต์ หยางมี่นั่งจัดบัญชีอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน

“ แม่นางหยาง พวกเรามีปัญหาแล้วขอรับ!”

เสียงของอาหวัง เด็กหนุ่มที่ทำหน้าที่ส่งของของร้านดังขึ้นด้วยความร้อนรน หยางมี่เงยหน้าขึ้นจากบัญชี มองดูใบหน้าซีดเผือดของเขา

“เกิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ