บทที่ 98 บทที่ 14 น้ำใจท้ายรั้วเรือน

บทที่ 14 น้ำใจท้ายรั้วเรือน

“ข้าเกรงว่าจะยื้อไว้ได้นานกว่านี้ไม่ได้แล้วจริง ๆ ไม่มีตำรับยาใดสามารถรักษาได้อีก”

ท่านหมอเอ่ยเสียงเบา หลังถูกเรียกเข้าจวนแทบทุกวันตลอดช่วงหลัง เพื่อดูอาการของฮูหยินผู้เฒ่า

“อย่างน้อยก็อยากให้ท่านแม่รู้สึกสบายตัวกว่านี้หน่อย ตอนนี้”

ถานอิงไม่ได้กล่าวต่อให้จบ เพียงขมวดคิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ