บทที่ 107 สำเร็จแล้ว

ทหาร องครักษ์ ขันที รวมถึงบัณฑิตทั้งหลายต่างถอยออกไปหลายก้าว

มีเพียงซูเหวินชิงที่ยังยืนมองหนิงอันด้วยสายตาเป็นห่วง

หนิงอันเหลือบไปสบตาอีกฝ่ายก่อนยิ้มบางๆ ราวกับบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วง

ซูเหวินชิงจึงค่อยๆ ถอยออกไปเช่นกันตอนนี้ภายในห้อง

เหลือเพียงเซียวจิ้นเกอ หนิงอัน และกล่องเหล็ก

หนิงอันสูดลมหายใจเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ