บทที่ 111 พระชายาคงไม่รู้

กู้ฉางอันถึงกับส่ายหน้าด้วยความระอา ก่อนพึมพำเบาๆ

"ต่อไป...เวลาเจ้าจะพูดอะไร ช่วยคิดก่อนสักสามรอบ"

ลั่วจิ่งเหยาทำหน้าตาไร้เดียงสา

"ข้าพูดผิดตรงไหน"กู้ฉางอันได้แต่หลับตาแล้วถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

"...ผิดทุกตรงนั่นแหละ"

หนิงอันค่อยๆ เข็นรถของเซียวอวี้เฉินไปตามทางเดินในสวนยามเย็นอาบไล้ทั่วทั้งจวน ต...