บทที่ 116 หย่อนใจ

บ่ายนั้นเอง

ขบวนรถม้าของจวนอ๋องก็มาถึงเมืองเล็กๆ ริมเขา

เมืองแห่งนี้ไม่คึกคักเท่าเมืองหลวง แต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายเรียบง่าย ผู้คนเดินจับจ่ายกันตามตลาด เสียงพ่อค้าแม่ค้าตะโกนเรียกลูกค้าดังเป็นระยะ ทำให้หนิงอันยื่นหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างรถม้าอยู่ตลอดทาง

"ท่านอ๋อง เมืองนี้น่าอยู่จัง" 

เซียวอวี้เฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ