บทที่ 120 วุ่นวาย

เซียวอวี้เฉินชะงัก อ้าปากค้าง

"เป็นอะไร"หนิงอันยังไม่ทันตอบความคลื่นไส้จากฤทธิ์สุราก็พลันตีขึ้นมาอย่างรุนแรง หน้าซีดลงทันที

"ข้า...อึก..."ยังไม่ทันได้พูดจบ นางก็เบือนหน้าหนีแล้วอาเจียนออกมาใส่อกของเขาเสียเต็มแรงเซียวอวี้เฉินชะงักงันไปชั่วขณะ

ดวงตาคมเบิกกว้างเล็กน้อย ก่อนจะรีบประคองร่างบางไว้แน่น ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ