บทที่ 127 น้องชาย

ขณะเดียวกัน ด้านนอกพระราชวัง กู้ฉางอันกำลังเข็นรถของเซียวอวี้เฉินออกไปตามทางเดินหินอ่อนลั่วจิ่งเหยาเดินนำหน้าฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ส่วนหนิงอันเดินอยู่ข้างรถเข็น

เมื่อพ้นประตูวังชั้นนอก เซียวอวี้เฉินกลับยกมือขึ้นเบาๆ กู้ฉางอันจึงหยุดรถทันที

ลั่วจิ่งเหยาหันกลับมามองอย่างสงสัย แต่เมื่อเห็นสายตาของท่าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ