บทที่ 138 ลอยแพ

ทั่วทั้งลานตกอยู่ในความเงียบแม่ทัพหลายคนกำหมัดแน่น

ฉีเหมินก้มหน้าลงหลี่เฉวียนเฉิงหรี่ตาเล็กน้อยลั่วจิ่งเหยากัดฟันจนกรามสั่น

แม้แต่ผู้ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้ว แต่เซียวอวี้เฉิน...

กลับไม่มีแม้แต่แววโกรธ เขาเพียงทอดสายตามองไทเฮาอย่างสงบนิ่ง

ผ่านไปครู่หนึ่งมือใหญ่จึงค่อยๆ วางลงบนที่วางแขนของรถเข...