บทที่ 139 นั่งบัลลังก์

ตำหนักพระสนม

แสงอาทิตย์ยามสายส่องลอดผ่านม่านแพรสีแดง

อาภรณ์เจ้าสาวปักหงส์ทองแนบกายซูเหยียนอยู่แล้ว

สีแดงสดตัดกับเครื่องประดับหยกและมงกุฎหงส์ที่ประดับอยู่บนศีรษะ

ทันใดนั้นสาวใช้คนสนิทรีบวิ่งเข้ามาใบหน้าแดงก่ำเพราะเหนื่อยหอบ

"พระสนม พระสนมเจ้าคะ"ซูเหยียนหันกลับมา

"เกิดอะไรขึ้น"สาวใช้รีบคุกเข่าลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ