บทที่ 145 ไม่อาจเทียบเคียง2

“อาภรณ์สีแดงก่อนที่ท่านจะไปรบ” เซียวอวี้เฉินถอนหายใจยาว

“นั่นมันก่อนที่เจ้าจะถวายตัว ซูเหยี่ยนหากเจ้ารักมั่นในข้า เหตุใดจึงยอมถวายตัวกับเซียวจิ้นเกอง่ายดายตอนนั้นข้ารู้ว่าตัวข้าเองไม่ได้เจ็บปวดใจกับการที่เจ้าถวายตัว แต่ข้ากลับรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดที่ข้ายึดเหนี่ยวไว้ได้หากว่า พวกเขาอยากจะไป และข้าก็ร...