บทที่ 149 ร่างกายของข้า

ลั่วจิ่งเหยาทำหน้าครุ่นคิดจริงจังราวกับกำลังชั่งน้ำหนักว่าคำพูดนี้ใช้ได้หรือไม่เซียวอวี้เฉินที่ยืนอยู่ข้างหนิงอันมองภาพนั้น

ก่อนเอ่ยขึ้นเรียบๆ

"จริง"ทุกคนหันมามองพร้อมกันอย่างไม่เชื่อสายตา

เซียวอวี้เฉินสีหน้าเรียบเฉย

"บางครั้ง ก็สมควรปราบพยศเสียบ้าง"

หนิงอันหันมองทันที

"ฝ่าบาท..."

เซียวอวี้เฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ