บทที่ 173 สู้มือ

เหอจื่อหยงขมวดคิ้วก่อนก้าวเข้ามายืนข้างหนิงอันเขาล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาหยิบบัตรเครดิตสีดำส่งให้พนักงาน

"คิดเงินครับ"

เฉียวอวี่ถงเหลือบมองบัตรใบนั้นก่อนหัวเราะในลำคอ

"ช่างกล้าจริง"ยกมือกอดอก สายตาเต็มไปด้วยความเหนือกว่า

"มีวงเงินเท่าไรกัน ซื้อชุดนี้ไป คงต้องอดข้าวสักสองสามวันสินะ"

เฉียวอวี่ถงยิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ